‘We willen ze niet kwijt zijn’: Helmond zoekt naar elke thuiszitter
HELMOND Stichting UniQ organiseerde op 16 april een bijeenkomst in de Cacaofabriek met als onderwerp: wat kunnen we doen om jongeren die uit het onderwijs vallen weer op weg te helpen? De genodigden (uit alle geledingen van onderwijs en gemeente) kregen een mooi programma voorgeschoteld: eerst werd de documentaire ‘De verloren thuiszitter’ bekeken. Daarna vond een panelgesprek plaats. En tot slot kon men kennis maken met leermeesters en deelnemers van Stichting UniQ.
Het werd even stil toen de documentaire De Verloren Thuiszitter was afgelopen. Niet omdat het publiek geen vragen had, maar omdat zoveel mensen in de zaal de verhalen herkenden. Drie professionals die dagelijks met deze jongeren werken – Loes Roffelsen, Emelie Bartelds en Inge van Stiphout – vertelden openhartig hoe snel een kind uit beeld kan raken, en hoe hard er wordt gevochten om dat te voorkomen. Het gaat vaak om kinderen voor wie school te druk, te vol of te vermoeiend is. Soms lukt een hele schooldag niet meer, soms zelfs een halve niet. “Filters werken gewoon niet bij sommige leerlingen”, zei Roffelsen. En als een kind eenmaal thuis zit, is de weg terug lang en kwetsbaar. Toch blijft de inzet: verbinding houden, ook als school even niet lukt.
Bartelds schetste hoe in de regio tientallen jonge kinderen langdurig thuiszitten. Niet omdat niemand iets doet, maar omdat geen enkel systeem precies past. “We moeten niet denken vanuit regels, maar vanuit het kind”, zei ze. Daarom belt een thuiszitterscoördinator ouders, vraagt hoe het gaat en zorgt dat niemand verdwijnt in stilte.
Van Stiphout ziet jongeren vaak pas rond hun achttiende binnenkomen, wanneer school al lang geen optie meer lijkt. Dan begint het opnieuw: kleine stapjes, dagbesteding, ervaren dat er wél iets lukt. “Dat eerste beetje perspectief, dat is zó belangrijk.” Toch was er ook hoop. Helmond werkt aan onderwijs‑zorgarrangementen waarbij onderwijs naar zorglocaties wordt gebracht, of zorg de school binnenkomt. Een doorbraak, zeker nu er lokaal geld komt voor een pilot in het voortgezet onderwijs.
De rode draad van de bijeenkomst? Samenwerking werkt, maar alleen als die blijft bestaan. Niet afhankelijk van toevallige mensen of tijdelijke projecten. “We willen deze kinderen niet kwijt zijn”, klonk het. En in de zaal knikten ouders, leraren en hulpverleners instemmend.
Na de paneldiscussie konden de aanwezigen nog kennis maken met Stichting UniQ: een Helmonds initiatief waar kinderen die vastlopen in de schoolbanken hun talenten kunnen vergroten. UniQ doet dat door leerlingen te koppelen aan leermeesters die ervaring hebben op het gebied van techniek, creativiteit of muziek. Dit helpt bij het weer in beweging komen en deel te nemen aan zingevende aktiviteiten. In de expositiegang van de Cacaofabriek konden aanwezigen kennis maken met duo’s van leerlingen en leermeesters. Dit leverde veel mooie contacten en nieuwe initiatieven op.
