Thuiskomen
Afgelopen weekend maakten de nieuwgekozen raadsleden kennis met elkaar. In een van de introductiemodules kwam een ogenschijnlijk eenvoudige vraag voorbij: beschrijf Helmond in drie woorden. Mooie woorden volgden: ‘duidelijk’, ‘klein hartje’, ‘recht voor zijn raap’ (vooruit, vier woorden). Maar het woord dat bij mij bleef hangen was ‘thuis’.
Helmond is thuis, maar dat is niet voor iedereen een vanzelfsprekendheid. Voor veel mensen voelt de stad als een plek waar je na (vrijwilligers)werk, school, zorg of hobby je jas uitdoet om even op adem te komen. Tegelijk zijn er genoeg inwoners voor wie dat gevoel minder vanzelfsprekend is. Er is nog altijd, ondanks alle inspanningen, een tekort aan woningen, sommige plekken voelen minder veilig, en de kansen die je krijgt als kind, hangen nog te vaak samen met de plek waar je wieg heeft gestaan.
De woningnood is nog echt een opgave, maar biedt ook een kans om integraal aan te pakken. Bij nieuwe bouwprojecten zouden we dus niet alleen de woningnood moeten bestrijden, maar ook ongelijkheid, veiligheid en zorg. In iedere wijk zijn nieuwe woningen nodig, maar we moeten ook zorgen dat de kloof in de stad kleiner wordt.
Daar liggen wat D66 betreft de kansen. In wijken waar verschillende soorten woningen naast elkaar bestaan, ontstaat vanzelf meer beweging. Jong en oud, alleenstaanden en gezinnen, mensen in verschillende fases van hun leven die elkaar ontmoeten en samenleven. Dit verkrijg je door dit bij de opstart van een project goed in te richten.
Een wijk die bestand is tegen hitte en stevige regen, waar woningen comfortabel zijn en aangepast aan iemands levensfase en budget. Groene speelplekken die uitnodigen tot ontmoeting en ontspanning. Waar voorzieningen, sport en cultuur altijd in de buurt zijn en die meegroeien met de omvang van de wijk. Dit zijn allemaal keuzes die ervoor zorgen dat kansenongelijkheid af kan nemen. Dat kan alleen wanneer we bouwen in een mix van verschillende woningtypen naast elkaar, met als gemene deler dat de huizen en de wijk prettig aanvoelen en het een thuis wordt.
Zo verdwijnen de scherpe randen tussen ‘duurdere’ en ‘betaalbare’ wijken langzaam naar de achtergrond en ontstaan er buurten waarin mensen elkaar kennen, of op zijn minst herkennen. Waar voorzieningen meebewegen met de stad en waar vooruit wordt gekeken naar zorg, klimaat en de uitdagingen van morgen.
Dit vergezicht vraagt echter wel tijd en een consequente aanpak. Een mooie opdracht voor de nieuwe raad: maak van Helmond de stad waar het goed thuiskomen is.
Marlotte Brouwers
Raadslid D66 Helmond