Van wijkpark tot tienerhuis: Perry Vermeulen wil doen wat werkt

8 januari 2026, 11:39 Politiek

Wel miljoenen neertellen voor beleidsmatige luchtkastelen, maar niet een paar duizend euro willen ophoesten voor voorzieningen die Helmond leefbaar houden. Perry Vermeulen van de Helmondse VVD kan er met zijn pet niet bij en zet zich in campagnetijd in voor wat wél werkt. “Je moet vrijwilligers belonen, niet demotiveren.”

Bekijk zijn cv en je vraagt je af hoe hij iedere dag dertig uur in een etmaal propt. “Dat is inderdaad een vraag die ik vaak krijg,” lacht de 43-jarige inwoner van Brouwhuis. Vermeulen is vader van twee zoons en jaarrond een levensgenieter. Koken, thuis of met vrienden, een avondje weg, een goed glas erbij. “Maar,” haast hij zich te zeggen, “dat moet je wel compenseren.” Dus wandelt hij lange afstanden, fietst hij stevig door. En dan de vele activiteiten en projecten: stilzitten is eigenlijk nooit een optie. “Ik hou er niet van om op de bank te hangen. Ik heb een hoog tempo. In beperkte tijd wil ik veel doen.”

Vermeulen groeide op in Helmond-Noord en woont sinds 2018 in Brouwhuis. Hij werkte jarenlang bij een Helmonds marketing- en communicatiebureau en tien jaar lang schreef hij daarnaast als freelancemedewerker voor het Eindhovens Dagblad. Nu werkt hij alweer negen jaar in het onderwijs, tegenwoordig bij Summa. Zijn rode draad: zichtbaarheid organiseren, mensen verbinden en enthousiast en gedreven initiatieven vooruithelpen. Voorheen ook bij onder meer De Helmondse Musical, tegenwoordig bij Buurtcamping Brouwhuis, de jaarlijkse viering van de bevrijding van Brouwhuis en de staat van het wijkpark. En dan zijn er ook nog podcasts, websites over fietstochten over de Tweede Oorlog en wandelingen in De Peel… Allemaal zaken die dwars door elkaar heen lopen; een bijdrage aan onze omgeving.

Bruggen bouwen
Vermeulen stelde zich in 2025 binnen de Helmondse VVD beschikbaar voor de naderende gemeenteraadsverkiezingen. Hij zegt lang te hebben nagedacht over die stap, juist vanwege de tijdsinvestering en de impact op zijn jonge gezin. Toch besloot hij het te doen, vanuit de overtuiging dat wie zich structureel met zijn stad bemoeit, ook verantwoordelijkheid moet nemen. Op de kandidatenlijst staat Vermeulen op de tiende plek, maar zijn betrokkenheid en bewezen resultaten leveren hem straks mogelijk zoveel voorkeursstemmen op dat een plekje in de gemeenteraad binnen bereik komt. “Het lijkt me mooi om op die wijze een bijdrage te kunnen leveren, met partijgenoten maar zeker ook met alle anderen binnen de lokale politiek en met organisaties en initiatiefnemers. Ik houd van bruggen bouwen, harmonie. Niemand hoeft van mij een gestrekt been te verwachten binnen de gemeenteraad. Ik houd niet van spelletjes. Ze kosten tijd en negatieve energie. Ze helpen de stad niet vooruit.”

“Wij liggen met Brouwhuis geografisch én figuurlijk ver van het gemeentehuis,” zegt hij. “En dat merk je.” Een paar jaar geleden beet hij zich vast in het dossier rond het verloederde wijkpark. Er was nauwelijks geld beschikbaar voor een opknapbeurt, hooguit voor een minimale renovatie. “Ik heb daar keihard voor gevochten.” Met honderden foto’s van sport- en speelvoorzieningen uit alle andere wijken die duidelijk beter bedeeld waren, trok hij langs ambtenaren en bestuurders. Zijn punt: rechtvaardigheid. “Waarom zou Brouwhuis met minder genoegen moeten nemen?” Het werd een beroep op de gemeente waar hij energie van kreeg. “De wethouder spande zich vooral in voor flora en fauna. Prima, maar kinderen en andere doelgroepen moeten ook kunnen bewegen en spelen.” Uiteindelijk kwam de door hem gewenste balans er. Het resultaat: een wijkpark met voor ieder wat wils, met recreatie én ecologie, pal naast zijn eigen woning. “En dat terwijl er eerst uitsluitend een klein glijbaantje stond. Nu hebben we speeltuinen en een voetbalveld. Ze worden optimaal gebruikt. Er wordt weer gepicknickt. De scouting komt er weer spelen. Fantastisch.” 

Tienerhuis
Het zijn niet zelden de kleine dingen die het verschil maken, ook in Helmond. Volgens Vermeulen wringt daar vaak de schoen. “In Helmond lijkt het alsof er makkelijker miljoenen aan planvorming worden uitgegeven dan dat er een paar duizend euro wordt vrijgemaakt voor iets wat bewezen werkt.” Hij noemt het Tienerhuis in Brouwhuis als typisch voorbeeld. Een veilige plek voor jongeren: gratis toegankelijk, geen alcohol, ruimte om te gamen, skaten, samen te zijn. “Om overeind te blijven is een paar duizend euro subsidie nodig. En toch dreigt nu de stekker eruit te gaan.”

Dat steekt, zeker in een tijd waarin jongeren mentaal onder druk staan. “Corona heeft er flink ingehakt. Jongeren hebben het nog steeds moeilijker dan voor die crisis. Als je zo’n plek niet serieus neemt, duw je jongeren óf nog verder achter hun schermen, óf richting overlast.” Volgens Vermeulen is dat geen beleid, maar kortzichtigheid. “Doen wat werkt, daar gaat het om.”

Logisch kiezen
Dezelfde frustratie klinkt door bij andere dossiers. Het groenonderhoud in het centrum, waar ‘met het nagelschaartje’ lijkt te worden gemaaid en bloemenvelden bewondering oogsten, staat volgens hem in schril contrast tot de ‘knollenvelden’ die speelgazons in de wijken niet zelden zijn geworden. Evenementen die sneuvelen op kleine regeltjes, zoals de Lavans Halve van Helmond, die afgelopen jaar kort voor de start werd afgeblazen. “Ja, daar had ik naar toegewerkt met mijn trainingsprogramma, dat was balen. Uiteindelijk beloon je ondernemende inwoners niet, maar straf je ze bijna. Vrijwilligers denken straks wel twee keer na voordat ze zich inzetten.” Recenter ging het ook nog over de circustent bij het Kasteel van Sinterklaas en over het aantal Kasteeltuinconcerten. “Bizar,” aldus Vermeulen.

Vermeulen ziet Helmond als een stad met enorme potentie, maar ook met een neiging om het zichzelf moeilijk te maken. “Minder regels, beter luisteren, samenwerken. Dat levert een fijne stad op. Geen grote woorden, geen ideologische vergezichten. Gewoon: logische keuzes. Die ondernemers en ondernemende Helmonders helpen, die de stad leefbaarder en veiliger maken, die ervoor zorgen dat het hier nog fijner wonen, werken en recreëren is. Doen wat werkt, inderdaad.”