
Femicide: het gebeurt ook hier, durf te kijken, durf te spreken
PolitiekIn de zomer, als de politiek vertraagt en de kranten dunner zijn, krijgen vergeten thema’s ruimte. Zo ook nu: femicide – het structurele geweld tegen vrouwen – staat ineens op de agenda. Terecht. Want in Nederland wordt gemiddeld elke acht dagen een vrouw vermoord, vaak door een (ex-)partner. Toch blijven we terughoudend in onze taal.
We spreken liever over ‘familiedrama’ of ‘crime passionel’. Alsof het toeval was. Alsof het liefde was, die omsloeg. Maar het is geen toeval en geen liefde. Het is controle, woede, geweld – vaak onzichtbaar opgebouwd achter voordeuren. Ook in Helmond.
Zien we het wel, of willen we het niet zien?
Vorig jaar waren er in Helmond 835 lopende zaken van huiselijk geweld. Hoeveel dreigden te escaleren? Hoe vaak zijn we te laat? Als gemeenteraad hebben we daar nauwelijks zicht op, niet door onwil, maar door gebrekkige en onduidelijke data.
Intussen herhaalt het patroon zich: van psychische controle naar fysieke dreiging, van isolatie naar mishandeling, naar moord. Het gebeurt niet alleen in ‘andere wijken’ of ‘andere culturen’. Die gedachte maakt het juist zo gevaarlijk. Want het gebeurt óók in Brandevoort, Rijpelberg, Mierlo-Hout. Gewoon, bij de buren.
Niet wegkijken – ook niet als het lastig is
Oplossingen zijn niet eenvoudig. De overheid kan niet overal meekijken. Maar niets doen is geen optie. De eerste stap is durven benoemen wat er speelt. Daarom stel ik het volgende voor:
- Gebruik het woord femicide in gemeentelijke stukken.
- Vraag jaarlijks cijfers op van politie en OM over partnergeweld en vrouwenmoord, lokaal en regionaal.
- Train wijkteams, scholen, huisartsen en verenigingen in vroegsignalering van controle en geweld.
- Behandel meldingen van structureel geweld niet als incidenten, maar als onderdeel van een patroon.
- Gebruik taal die recht doet aan de ernst: geen eufemismen als ‘familiedrama’, maar heldere termen als partnergeweld en femicide.
De stilte is ook een keuze
In een tijd van korte aandacht en snelle oordelen is het verleidelijk te denken: ‘het zal hier wel meevallen’. Maar dát is precies het probleem. Het mag nergens gebeuren. En als het ergens gebeurt, is het ook onze verantwoordelijkheid.
In Helmond kunnen we laten zien dat lokale politiek wél verschil maakt. Niet door weg te kijken, maar door het probleem te benoemen. Femicide is geen tragiek op afstand. Het is een signaal dat iets fundamenteel mis is. En pas als we dat erkennen, kunnen we veranderen.
Wilbert Linders
Fractievoorzitter Samen 0492