Zo trots als een pauw – Het verhaal achter Typisch Kim
AlgemeenHELMOND Sommigen kennen mijn verhaal. Mijn achtergrond. Waar ik vandaan kom. Voor velen is het onbekend.
Na een heftige relatie dacht ik opnieuw de liefde te hebben gevonden in het voor mij onbekende Helmond. Maar het liep anders. Met twee kleine kinderen stond ik op straat. Dakloos, zonder iets. Via de noodopvang vonden we tijdelijk onderdak. Na anderhalf jaar vechten kregen we een woning aan de Nachtegaallaan. Ons nieuwe thuis.
In 2018 leerde ik Johan kennen – tussen de kippen nog wel. Samen met onze vier kinderen bouwden we aan een nieuw leven. In onze tuin kwamen de kippen, maar de eieren werden te veel. Dus maakten we een kastje aan de voordeur en begonnen we met de verkoop van eitjes en een potje honing. Daarna lavendelzakjes, gemaakt met liefde door mijn dochter en mij.
Het kastje bleek al snel te klein voor de vraag. Johan werd ons ‘eierboerke’ en we gingen samenwerken met boeren uit de regio. En ik? Ik wilde meer honing. Mijn lavendel trok volop bijen aan, en ik deed wat ik kon voor deze kleine helpers. Logisch dus, dat honing een hoofdrol kreeg.
Het assortiment breidde uit. Bijna 20 soorten honing. En daar past thee bij. En honingproducten zoals honingsnoep, hakhoning, honingzeep... En toen kwamen de bramen. Te veel om op te krijgen, maar ideaal om jam van te maken. Dus dat deden we. Niet één, maar veel verschillende soorten.
Het werd te veel voor het kastje. Tijd voor een webshop. Sommigen verklaarden me voor gek, maar hé – dat is nou Typisch Kim. En die naam? Die ontstond gewoon spontaan tijdens een familiegesprek.
Na jaren webshop, braderieën en ons vertrouwde kastje openden we op 25 januari 2025 ons winkeltje aan de Geysendorfferstraat. Een gezellige plek, vol lekkers en liefde voor natuur, bijen en ambacht.
Vandaag voegen we iets heel bijzonders toe: onze eigen likeurenlijn, gemaakt samen met The Red Distillery uit Helmond. Zes stuks, oeps! Vier seizoenslikeuren met onze eigen honing, ’t Helmonds likeurtje ‘Onkroit vergu nie’ – want opgeven doen we niet – en natuurlijk het Typisch Kim likeurtje: Dreams. Want na alles wat is geweest, durf ik nog steeds te dromen.