Linders: Helmonders verdienen zorg die blijft: waarom anticiperen nu nodig is

De zorg voor onze ouderen en hulpbehoevenden staat in Helmond onder grote druk. Terwijl veel inwoners nu nog tevreden zijn met hun huishoudelijke hulp, staan deze vertrouwde zorgrelaties op het punt te verdwijnen door de nieuwe inkoopstrategie van de gemeente. Het resultaat? Minder keuzevrijheid, onnodige stress voor cliënten en zorgverleners, en een zorgstelsel dat steeds verder uit balans raakt.

Een zorgwekkende toekomst

Helmond, net als de rest van Nederland, staat voor een enorme uitdaging. Richting 2040 zal het aantal ouderen verdubbelen en blijven steeds meer mensen langer zelfstandig wonen. Zelf behoor ik ook langzaam tot deze groep. Dit vraagt om beleid dat inspeelt op de toenemende zorgvraag en tegelijkertijd rekening houdt met de wensen van ouderen en hulpbehoevenden. Toch zien we dat anticiperen – een modewoord dat vaak wordt gebruikt – in de praktijk nauwelijks gebeurt. Wat nu in Helmond gebeurt, laat dat pijnlijk zien.

Wat speelt er in Helmond?

De gemeente Helmond voert een nieuwe inkoopstrategie in, die grote gevolgen heeft voor de huishoudelijke hulp en straks ook voor andere vormen van ondersteuning zoals begeleiding. Cliënten die nu gebruik maken van persoonsgebonden budgetten (pgb’s) om hun vertrouwde, professionele hulpverlener te betalen, raken deze mogelijkheden kwijt. In plaats daarvan krijgen ze beschikkingen voor niet-professionele hulp tegen een lager tarief, zonder dat ze daarom hebben gevraagd.

Het resultaat? Cliënten verliezen hun vertrouwde hulpverleners, professionele zorgverleners raken hun werk kwijt en de kwaliteit van zorg en ondersteuning neemt af.

Wat betekent dit voor onze toekomst?

De gevolgen van deze aanpak reiken verder dan vandaag. Als we nu niet anticiperen op de vergrijzing en de toenemende zorgvraag, zullen de problemen alleen maar groter worden. Denk aan langere wachtlijsten, minder maatwerk en een zorgsysteem dat zijn beloftes niet meer kan nakomen. Vooral voor ouderen die langer zelfstandig willen blijven wonen, is continuïteit in de zorg cruciaal. Een vertrouwd gezicht dat begrijpt wat er nodig is, maakt vaak het verschil tussen een fijne oude dag en eenzaamheid of frustratie.

Wat moet er gebeuren?

De situatie in Helmond is een wake-upcall. Als stad moeten we nú investeren in een zorgsysteem dat toekomstbestendig is. Wat betekent dat concreet?

Zet in op persoonsgebonden budgetten (pgb’s): Zorg dat inwoners hun eigen zorg kunnen kiezen en behouden, zonder bureaucratische obstakels.

Bescherm professionele zorgverleners: Helmond heeft veel zelfstandige zorgverleners die maatwerk leveren. Laat hen niet in de kou staan.

Anticipeer op de vergrijzing: Bouw nu al aan een zorginfrastructuur die de verdubbeling van het aantal ouderen aankan. Wacht niet tot het te laat is.

Mijn oproep aan Helmond

De vraag is niet of we deze problemen onder ogen moeten zien, maar wanneer. De uitdagingen rond de zorg raken ons allemaal – ouderen, jonge gezinnen, werkenden, en zelfstandigen. Door nu te anticiperen, kunnen we ervoor zorgen dat Helmond een stad blijft waar we met vertrouwen oud kunnen worden.

Als inwoner van deze stad blijf ik mij inzetten voor een zorgsysteem dat werkt voor iedereen. Ik hoop dat u zich bij deze oproep aansluit en uw stem laat horen. Samen kunnen we de zorg in Helmond toekomstbestendig maken.

Wilbert Linders

Burgercommissielid Mì Hellemonders