10 jaar zorgatelier ‘De Stip’

STIPHOUT In het hart van Stiphout is het feest. Het kleinschalige zorgatelier ‘de Stip’ biedt al 10 jaar creatieve dagbesteding aan zo’n 45 cliënten met niet-aangeboren hersenletsel. 

In de loop der jaren is de doelgroep veranderd. Voorheen was het meer gericht op geriatrie, nu komen er mensen met een duidelijke breuk in de levenslijn. De groep is ook wat jonger geworden. Denk dan aan mensen die in de bloei van hun leven, vaak met een gezin thuis, getroffen zijn door een herseninfarct of ongeluk. Opeens niet meer kunnen doen wat eerst vanzelfsprekend was. Dit heeft natuurlijk veel impact op die persoon, maar ook op hun partner, kinderen en vrienden. Daarom is het fijn dat de Stip er is. 

Een cliënt zegt: “Ik kan hier mezelf zijn, buiten de Stip doe je je altijd beter voor. Hier hoeft dat niet. Hier moet niks”, aldus Pim (47 jaar), die hier al enkele jaren graag komt. “In het begin was het wel even wennen voor een jong iemand als ik om naar de ‘dagbesteding’ te gaan, maar het voelde al snel als een warm bad. Ik hoef hier niets uit te leggen, hier kom ik in een tweede thuis. Het is een fijne plek om te zijn.”

Jos Taheij en Sanne Strik zijn de eigenaren van de Stip. Ze zijn dan ook erg trots dat ze samen met het team van vrijwilligers deze veilige plek kunnen bieden. Sanne: “Bij de Stip kan ik doen waar mijn hart ligt. De dagen van de cliënten een beetje gelukkiger maken. Het is mooi om de onderlinge verbondenheid in de groep te zien. Dat zie je nu ook in aanloop van ons jubileum. Het leeft bij iedereen, iedereen draagt op zijn eigen manier zijn steentje bij.” 

Jos is neuropsycholoog en is tien jaar geleden het zorgatelier gestart. “Er waren geen dagbestedingsplekken te vinden in de regio die zich enkel richten op NAH. Ik wilde een plek creëren waarbij iedereen zichzelf mag zijn en er niets van de mensen verwacht wordt. De mensen moeten al zoveel. Ik wilde het zo opzetten dat het een plaats is waar ik zelf ook graag naartoe zou gaan als ik zelf zorg nodig zou hebben. Daarom blijven we ook kleinschalig werken, het draait allemaal om de persoonlijke aandacht.” 

Sanne, die al 20 jaar met deze doelgroep werkt, vertelt: “We kijken altijd naar de persoon, de mens, en hun mogelijkheden. Daarom bieden wij ook geen groepsactiviteiten aan. We willen niet dat onze cliënten zich verplicht voelen om mee te doen met een activiteit. Dit is voor hen vaak ook niet mogelijk door het hersenletsel.” Dit wordt direct beaamd door een cliënt: “Andere dagbestedingscentra hebben gemengde doelgroepen. Hier niet. Hier zijn ook geen verplichte groepsactiviteiten, ik mag doen wat ik zelf wil.” Een andere cliënt noemt dat Sanne en Jos er alles aan doen om wensen mogelijk te maken, nee is eigenlijk geen optie. Er wordt altijd gekeken naar hoe het wel kan. 

Jos vult aan: “Wij werken vraag-gestuurd. Dit zorgt ervoor dat de mensen de ruimte krijgen om weer te kunnen zijn wie ze zijn. Het gaat ons erom dat mensen zich hier gesteund voelen. Ze staan er niet alleen voor, ze worden begrepen en ze doen er ook toe. Dit is onze visie en daarom komen de mensen hier zo graag.”

Voor meer informatie zie www.zorgatelierdestip.nl.